Kleurrijke tekeningen ontstaan in rap tempo op de manshoge ramen. Een uur geleden stonden hier nog vijftien twijfelende kinderen: mogen we écht op ramen tekenen? En mogen we écht zeggen wat we vinden? Tweemaal ‘ja’ en een heleboel kunst- en kliederwerken verder staan er stralende kinderen. Ze lachen met elkaar en kunnen niet stoppen met het roepen van nieuwe ideeën. Samen denken ze na en tekenen ze de ideale school van de toekomst op de ramen.

Deze 145+ kinderen zijn bij Talentissimo gekomen voor een ochtend met hun ontwikkelingsgelijken. Een uitdaging met als thema: hoe ziet de school van de toekomst eruit? Zijn er nog vakken? Welke rol hebben leraren? Een meisje van zes oppert een zwevend gebouw in de vorm van een groot ei. Een tienjarige jongen is van mening dat we in de toekomst allemaal een chip in ons hoofd hebben met de benodigde kennis. Nooit meer leerstof stampen, het lijkt hem heerlijk.

De leraar is ingeslapen

En dan zie ik het. Midden tussen de kleurrijke tekeningen staat een enorm, donker kruis getekend. Eronder een steen, in een dokterswaardig handschrift staat er een naam op gekrabbeld. Kijk ik hier naar een… graf? De tekenende jongen ziet mijn verbaasde blik en legt uit: “Hier ligt mijn meester begraven. We hebben hem in laten slapen, dat was beter voor iedereen”. Een voldane glimlach op zijn gezicht.

Even is het ongemakkelijk stil. Dan begint het meisje naast hem te lachen, terwijl ze wijst naar het geïmproviseerde graf voor de leraar. “Mijn juf vind ik ook stom. Ze begrijpt me nooit”. De twee raken verwikkeld in een serieus gesprek over wat ze er zelf aan kunnen doen en wat ze graag zouden willen: autonomie, acceptatie en vooral… uitdaging.

Hyperhoogbegaafd op school

Nog veel te vaak hoor ik ouders over problemen op school. Waar plusklassen of hb-scholen zijn gemaakt voor leerlingen met een IQ rond de 130, is de hyperhoogbegaafde groep weer fundamenteel anders. Zij hebben een onmeetbaar hoog IQ, wat ervoor zorgt dat ze soms wel acht tot tien jaar voorlopen op intellectueel gebied. Maar dat betekent niet per definitie dat het ook op motorisch of sociaal gebied zo vlot gaat. De asynchroniteit kan extreem verwarrend zijn voor het kind, de leerkracht én de ouder. Hoe vind je een passende uitdaging voor hen?

Nog meer dan bij de rond-de-130 doelgroep, gaat het om maatwerk. En daar lopen scholen tegen grenzen aan. Grenzen van onwil, grenzen van handelingsonbekwaamheid. Grenzen van schaamte. Vragen over ‘hoeveel versnellen is wenselijk?’ en ‘waar vind ik ontwikkelingsgelijken?’ passeren de revue. De school die de kinderen vandaag hebben bedacht is helaas nog lang geen realiteit. En dat maakt dat mijn samenwerkingspartners en ik ons zo graag inzetten voor deze bijzondere doelgroep.

Uitzonderlijk normaal

De ochtend komt tot een eind en de ouders halen hun kind weer op. De meesten worden vakkundig genegeerd bij binnenkomst: nieuwe vriendjes zijn stukken belangrijker! Er worden spelletjes gespeeld, gelachen en achterin wordt het sterrenstelsel besproken door twee zesjarigen. Eén van de moeders ziet het schouwspel aan en glimlacht: “zet een groepje uitzonderlijke kinderen bij elkaar en het ziet er opeens heel normaal uit!”

Dit stuk verscheen eerder in Signaal, het ledenblad van oudervereniging Pharos. 

Femke Hovinga is oprichter van Talentissimo, het platform voor een 145+ IQ. Ze organiseert in samenwerking met anderen activiteiten voor ouders en kinderen. Daarnaast is Femke development director bij SCALIQ, voor bovengemiddelde IQ-testen. En ze bemiddelt voor hoogbegaafde werkzoekenden bij InterIQ. Femke woont in Zeist met haar man Pieter. Ze is dol op kringloopjes bezoeken, verzamelt stenen en wandelt met hond Joep.