Selecteer een pagina

Verhaal van een moeder: je staat er niet alleen voor met je hyperhoogbegaafde kind(eren)!

09 dec 2020Achtergrond, Nieuws

Verhaal van een moeder: je staat er niet alleen voor met je hyperhoogbegaafde kind(eren)!

09 dec 2020

Als moeder van drie (hyper)hoogbegaafde kinderen ervaar ik het gezinsleven soms als een rollercoaster. De oudste twee (8 en 5) gaan naar de basisschool. De jongste van 3 mag nog even thuisblijven.
Wij zijn op een reguliere basisschool begonnen, helemaal vlekkeloos is dit nooit gegaan. Wij merkten al snel dat er “iets” was, maar op school hadden ze een voorbeeldig kind. Hij was zo lief, gehoorzaam en de juf kon wel naar huis gaan want hij zou het zo van haar over kunnen nemen. We vonden hem erg overprikkeld en hij kreeg steeds meer ongelukjes. Ook kreeg hij steeds meer depressieve klachten. Dat was het moment dat wij o.a. een IQ test hebben laten doen. Die uitslag was duidelijk, en het schooladvies nog duidelijker.
Na een gesprek met juf en de IB’er dachten we dat het werd opgepakt en hij meer op zijn niveau zou worden aangesproken, maar niks bleek minder waar. Hij kreeg één keer een moeilijkere opdracht en deed toen helemaal niks. Hun conclusie: het is te moeilijk en ze hebben hem gelijk nog een niveau lager gezet. Een gesprek aangaan was doelloos. De kennis over hoogbegaafdheid ontbreekt er gewoon.
Onze middelste was inmiddels ook begonnen in groep 1. Hij was er helemaal klaar voor. Eindelijk mag ik naar de echte school en ga ik beter leren lezen. Wat was dat een tegenvaller. Bij alles wat hij aangaf te willen werd hem verteld dat hij te jong was. Ik kreeg elke dag een intens verdrietig kind thuis dat ook geen enkele aansluiting vond bij zijn klasgenootjes.

Samen met de HB coach van onze oudste zijn we op zoek gegaan naar een andere geschikte school, want ook zij had door dat we met de huidige school niks verder zouden komen.

Een nieuwe school hebben wij gevonden, de kinderen gaan nu naar het voltijds HB onderwijs. Wij zijn elke dag 3 uur kwijt om te zorgen dat we onze kinderen op school krijgen. Ik vind het reizen intensief, helemaal met een kindje die nog niet naar school gaat. Maar ik zie dat de kinderen hier veel gelukkiger zijn, dat maakt het het reizen helemaal waard. Ze hebben hier echt peers contacten en ik zie nu pas hoe waardevol dat is! Fulltime kunnen onze kinderen (nog?) niet naar school, dat is te intensief qua prikkels. De oudste gaat 4 dagen en de middelste gaat 3 dagen. We hebben wekelijks therapie voor de kinderen en hopen dat dit ze een beetje zal helpen.
Ik geloof dat het met ups en downs zal blijven gaan op school, maar het is zo’n fijne en ervaren school dat ik er vertrouwen in heb dat we het onderwijs passend voor ze kunnen maken. Het voelt als een samenwerking tussen kind, ouders en school. Er wordt actief mee gezocht naar oplossingen.

We merken wel veel stress bij de kinderen. De weekenden zijn niet meer lang genoeg om helemaal bij te kunnen tanken. Maar zodra er vakantie is, is het echt genieten. Er zijn geen plas/poep ongelukjes meer, veel minder woede aanvallen, de kids zijn vrolijk en ontspannen en we kunnen weer dingen ondernemen wat in weekenden onmogelijk is.
Dat de kinderen zo ontspannen waren hebben we ook ervaren in de corona lockdown periode in maart. Ze deden het zo veel beter met thuis onderwijs.
Wat dat betreft vind ik het echt heel jammer dat thuisonderwijs haast onmogelijk is. Ik geloof dat het ons veel zo opleveren.

Onze jongste telg is thuis bij mij, ik ben gestopt met werken omdat werk met de zorg van onze kinderen niet te combineren is. De jongste gaat dus ook niet naar een gastouder of opvang. We merken dat hij veel uitdaging nodig heeft. Zijn nieuwste doel is leren lezen, ik probeerde het nog wat te remmen, maar hij is zo hongerig hiernaar dat ik dit nu langzaam introduceer.
Hij zou graag naar school willen, maar is zo ontzettend gevoelig voor prikkels dat wij op advies van de HB coach gaan onderzoeken of we hem thuis kunnen houden tot hij in ieder geval naar groep 3 mag. Door hem in een drukke kleutergroep te plaatsen zien ze de kans op slagen in het onderwijs zakken. Dit gevoel hebben we zelf ook.
Ik zou hem nu wel graag ook naar een peuterplus groepje willen doen, om te wennen zonder mij te zijn, meer sociale contacten maar ook voor extra uitdaging. Helaas is dit niet zo makkelijk te realiseren. Een peuterspeelzaal wordt niet vergoed. Doordat ik niet werk krijgen wij geen kinderopvangtoeslag. Er zijn subsidies voor, maar alleen binnen je eigen gemeente. Dit is onmogelijk te combineren i.v.m. school en reis tijden van de andere 2. Er zijn 2 gastouders binnen een uur reistijd die een peuterplus groep hebben, maar ook dit kunnen wij niet vergoed krijgen.
Gezien wij van 1 inkomen leven, is het gewoon niet te doen. We hebben het zeker niet slecht, maar we moeten wel opletten met de uitgaves 😊
Ik ben op dit moment samen met een andere moeder aan het kijken of wij wat kunnen opstarten in onze eigen omgeving.

We genieten echt van onze kinderen en doen ons best ze zo goed mogelijk te helpen in alles, maar soms is het even pittig. Ik probeer via boeken, internet, HB coach en webinars mij zo veel mogelijk te voeden met informatie. Ook ben ik aan het sparen om een cursus te doen over beelddenkers.
Ik groei hier echt door, het is fijn meer kennis te krijgen. En ik hoop op termijn andere kinderen te mogen helpen op school.
Ik vind het ook erg fijn om op het schoolplein ouders te treffen die met dezelfde “problemen” rondlopen. Het is zo belangrijk om iemand om je heen te hebben die je echt snapt.

 Mijn advies aan leerkrachten is: Luister naar de ouders, neem hun verhaal serieus ook al zien jullie op school een ander beeld. Kinderen kunnen zich zo ontzettend aanpassen. Vaak komen dingen er thuis pas uit. Laat ook hulpverleners toe in school, zie het niet als een aanval. Maar grijp een samenwerking met beide handen aan.

Mijn advies aan ouders is:  Trek aan de bel bij school als er wat is. Voel je geen “zeikouder” maar blijf op een goede manier in gesprek met school. Via de huisarts of gemeente kun je vaak een vergoeding krijgen voor begeleiding voor je kind, maar ook voor jullie als ouders. In sommige gevallen is wat extra begeleiding zo welkom. Hoe kun je thuis dingen het beste aanpakken, welke adviezen zijn er voor school. Ze kunnen je kind op heel veel manieren helpen.

Je staat er niet alleen voor!