Hyperhoogbegaafd in lockdown

21 sep 2020Stefan

Hyperhoogbegaafd in lockdown

21 sep 2020
Het opvoeden van hyperhoogbegaafde kinderen komt soms met de nodige uitdagingen. Dit keer schrijft M, moeder van drie 145+’ers, een blog over waar zij tegenaan lopen. 
Pff, waarom ben je toch vaak zo druk met de last en de negatieve kanten van het hyperhoogbegaafd zijn.
Een school die niet lekker niet loopt. Overprikkeling. Moe van de hele dag. Niet snappen waarom je kind niet verder mag met dingen die het thuis al lang doet of deed. Het klinkt vast bekend voor veel ouders met (hyper)hoogbegaafde kinderen. Soms zelfs nog als ze al op een hb-school zitten: ook al is het onderwijs daar gemaakt voor 130+ kinderen, dat betekent helaas nog niet dat alle 145+’ers er ook goed bij passen.
Maar gelukkig, de mooie dingen zijn er wel degelijk. Je moet soms alleen weer even een beetje energie of de rust opdoen om ze te beseffen.
Daar waar er ook mensen waren die het half maart een gruwel vonden… “oh nee de scholen moeten dicht!” Sprongen onze kinderen een gat in de lucht.
Mogen we…nu eindelijk…thuis leren? Echt? Op onze eigen manier, tempo en niveau…?
In het ritme komen was geen enkel probleem. Daar waar ik ze op gewone schooldagen soms letterlijk uit bed moest sleuren, sprongen ze nu zelf hun bed uit om met veel zin en energie de dag te beginnen. Wat gaan vandaag doen? Grappig genoeg gewoon taal, rekenen en schrijven (en ook geschiedenis, topo, programmeren, project en andere verrijking uiteraard). Ik had bedacht dat ik in de corona-thuistijd de hele dag proefjes en andere creatieve dingen met ze zou gaan doen (4, 6 en 8 jaar en hebben een school met persoonlijke leerlijnen, dus ze hadden geen klassikale verplichting in tempo of werkjes) maar ze kozen er zelf voor om aan de basis te werken. Waarom?! Ze zijn hun hele leven nog nooit schools geïnteresseerd geweest… lezen, rekenen en andere onderwerpen gingen vanzelf en konden ze altijd al voordat het op school aan bod kwam.  Dus dit kwam voor mij als een grote verrassing.
Maar wacht eens even…als (mijn) hyperhoogbegaafde kinderen op hún manier (top down) en tempo (alles kort en bondig één keer en dan dóór) mogen, dan kunnen ze zelfs met gewone schoolmethoden overweg. Serieus? Wat een openbaring!
Terugkijkend hebben we een hele mooie positieve ervaring mogen op doen. Helaas zitten ze nu weer terug in de schoolbanken en hebben we direct ook de nare problemen weer terug. De werkwijze die de kinderen zichzelf aanleerden toen ze thuiswerkten past niet op de school. De herinnering aan deze mooie periode blijft wel gelukkig. Wat hebben zij zichzelf en ik hen goed leren kennen. Wat zijn ze knap zélf over grote faalangsthobbels gekomen. Wat zijn ze gegroeid en hebben ze een zelfvertrouwen opgebouwd. Ze hebben van dat alles nu hopelijk een voldoende voorraadje om de komende tijd beter te doorstaan.
Evengoed gaan we ze helpen. Als echt top down onderwijs met voldoende tempo en verdieping niet lukt dan hebben ze dus geen passend onderwijs. Deze kinderen hebben ook geen natuurlijke grens tussen basisschool (denk)niveau en VO-aanpak. Dat moeten we ze dus ook niet als een harde grens willen opleggen tussen (meestal) de 10 en de 12 jaar.  Op naar 145+-onderwijs!
M, mama van  hyper hb kinderen